กาลเวลาผ่านไป เราเลือกที่จะเล่นกล้อง และถ่ายภาพ

ถามว่าทำใมหรือ ... กล้องอันแรก เป็นกล้องเล็กๆ ชื้อมาให้ราคา ถูกมากไม่กี่พัน

เราใช้มันหลายปี ..มันติดตัวเราไปไหนต่อ ไหนตลอดเวลา ช่วงเวลาที่ใช้มาก ก็ช่วงเรียน ป โท

มันเป็นชีวิตเราล่ะ เดินทาง ไปไหนไม่มีกล้องในกระเป๋า รู้สึกว่าขาดอะไรไป หน้อชีวิตเรา

จบโท เวลาทำงาน นั่งทำงานต้องใช้กล้อง หลวงที่ชื้อมา ขัดใจมาก มีปัญหามากมาย ไม่สะดวกใช้

ก็เลยเก็บเงิน ชื้อเองทุกครั้ง ตัวล่ะไม่ต่ำกว่าหมื่นกว่า เป็นกล้องดิจิตอลล่ะ ตัวหนึ่งผ่านไป เพื่อนเอาไปใช้

ไม่คืนให้มา ชื้อใหม่ตัวที่สอง รับปริญญาโท  ถ่ายภาพไว้มากมายตอนรับปริญญาแต่ไม่เคยล้างเลย

ทำใมเรา เปลี่ยนไป ไม่ขอบล้างรูป ญาติถามเมื่อไหร่จะเห็นภาพบ้าง จากราคา ภาพล่ะ 6 บาท ตอนนี้

เหลือ 3 บาทกว่ายังไม่เคยไปล้างเลย เวลาผ่านมา 7 ปี คิดแล้วก็ขำ ขำๆ ดีน่ะ

คือภาพที่ถ่ายทั้งหมดอยู่ในคอม เราทำงานใช้คอมเสียส่วนใหญ่ ก็เลยเก็บภาพเยอะๆ

เหมือนกล้องเลย ชื้ออีกตัวเป็น ซัมซุง ขอบมากมีระบบหลายๆ เซพข้อมูล เวลาพูดได้ด้วย ฟังเพลง

ทำงานแอบอัด ได้ด้วย ขำๆๆดี  กล้องดิจิตอล ตัวที่สอง ทะเลาะกะหลานแตกเลย สมน้ำหน้า

ชื้อใหม่อีก ....แต่ชอบเลือก ที่มีระบบหลายๆอย่างได้ในตัว ....

กล้องติดตัวเราตลอดเวลา ...เวลาส่วนหนึ่งขอบถ่ายรูปคนอื่น ชอบถ่ายชาวบ้าน ชอบถ่ายอะไรสีเขียว

เดินทางบ่อยขึ้น.... ชีวิตเราเนี่ยดูจะโดดเดี่ยวหากแต่เก็บเรืองราวต่างๆ ไว้ด้วยภาพ ไม่เหงาบางครั้ง

ชอบอยู่คนเดียว ชอบเดินทางคนเดียว ...อิสระไม่ค่อยมีคนต้องมารอคอย

...ใช้ชีวิตทัศนศึกษาในประเทศมากขึ้น น่าจะพอแล้ว ก็เลยพานักศึกษาเที่ยวบ้าง ชอบกิจกรรมแบบนี้มาก

ก็เลยจัด กิจกรรมทัศนศึกษาบ่อยขึ้น กล้องก็เลยเป็นส่วนหนึ่งไป ...ปี 52 เกิดเรื่องราวมากมายอยากให้น้องได้

ใช้กล้องแต่เค้าไม่ได้ใช้หรอก  ...เกิดเปลี่ยนความคิด มาใช้กล้องภาพนิ่ง .. เลือกอยู่หลายเดือน

ก็เลยมาใช้ nikon เค้าว่ากล้องงบบาน ก็บานจริงอย่างเค้าว่า ..กล้องตัวแรก ...ได้มา D60 เราว่าเหมาะกับ

มือเราดี ไม่หนักเท่าไร ก็ตัดสินใจชื้อ กล้อง เลนส์ ทั้ง 55-200 เล่น 55-300 มีหมด ช่วงเวลาไม่ถึงปี

แต่รู้มั้ย ชื้อกล้องตัวเนี่ยมามีแต่อุบัติเหติ เกิดขึ้น กับคนอื่น จนใครๆว่า

เราเอง ...กล้องก็หนัก ปืนป่า หน้าผา หนักกล้อง ตัวเราก็หนัก ขา ก็ไม่ดี ก็เลยพลาดสะดุด เย็บไปสิบเข็ม

ยังไม่หายดี  เดินทางอีกไปเมืองกาญจบุรีตอนนี้เปลี่ยนเลนส์ไหม่ เบาขึ้นแต่ เราเดินในแพ วิ่งบ้าง

กะโดด บ้าง อายุเยอะน่า แต่เวลาเดินก็เป็นแบบนี้ ไม่เอากล้องคล้องคอด้วย

ก็เลยสะดุดอีกครั้ง กล้องหลุดมือ เลนส์หักเลย  เงิน สี่หมื่นหายไปในพริบตา  เลนส์โดนน้ำนิดหน่อยไม่รู้

เพราะการเปลี่ยนเลนส์ไป มา ก็เลยมีน้ำ ถ่ายไปมา ก็เกิดประกายไฟข้างใน หมดเลย ...

ตอนนี้กล้องส่งศูนย์หมดเลย อดเลย .... ........  เราพลาดเอง ชอบยกกล้องให้คนอื่นถ่าย ใครๆๆก็ได้

สอนให้เค้าใช้กล้องไม่หวงหรอก เพื่อนมายืมประจำ

....หากแต่เรา ไม่ค่อยสนใจกล้องเท่าไร ....แต่ชอบติดตัวตลอดเวลา ชื้อกระเป๋ากล้อง พร้อมคอม ติดตัวตลอด

เวลาไปไหน เหมือนคนบ้า เลยใครๆๆก็ว่า ...ประเป๋าราคาเกือบหมื่นยังชื้อเลย 'งง ก็ตัวเอง

.....ใครคนหนึ่งได้เข้ามาในความมืดและเค้าก็หายไป ในความมืด อีกเช่นกัน

สอนให้เราได้ใช้กล้อง ได้สนิทกันมากขึ้น แต่ทำให้เราเป็นกล้องเร็วขึ้น.....-v ขอบคุณนะ นาย งง งง

...,มาวันนี้ เราจะต้องเดินทาง เพื่อไปเรียนต่ออีกครั้ง  ป เอก ...แต่เราเปลี่ยนไป ชื้อกล้อง D90 มาอีกครั้ง

กล้องตัวเก่ายกให้หลานๆ ไป .... เอาไว้ให้คนอื่นใช้ .....

เขียนมา ยาวมาก หากแต่การมีกล้องทำให้เราไม่เหงา และเราก็ติด การใช้กล้องแล้วล่ะ

ในโลกใบเล็ก มีอะไรมากมายให้เราค้นหา เราชอบมาก ...เมื่อมาเล่นกล้องภาพนิ่งทำให้ ..ชอบมาก

เวลาที่เหงา ก็ถ่ายมัน อยู่กะตัวเอง ไม่ได้ทำเพื่อขาย หรือ เพื่อการค้า หรอก

หากแต่ชอบ นะ...........

Comment

Comment:

Tweet

หนูก็ชอบถ่ายรูปค่ะแล้วเมื่อไรอาจารย์จะพาไปเที่ยว
จะได้ถ่ายรูปละค่ะ

#5 By jitrudee-mos on 2010-07-07 13:45

อาจารย์ชอบถ่ายรูปรึนี่Hot!

#4 By TNP♥APP on 2010-04-07 16:14

อาจารคับเกรดสารสนเทศออกยัง

#3 By mom on 2010-03-27 11:10

ชอบถ่ายรูปเหมือนกันครับ

#2 By mom on 2010-03-25 10:28

หนูก็ชอบถ่ายภาพนะคะ...
"ภาพถ่ายนี่มันเหมือนกับประตูวิเศษ
แค่เอื้อมมือไปแตะต้องมัน
เราก็เหมือนจะได้ย้อนกลับไปยังที่นั่น
สูดอากาศแบบนั้น
สัมผัสแบบนั้น"

confused smile

#1 By katak on 2010-03-25 09:03